శిల ఐన నన్ను, సీపొఇని చెయ్యించి,
శల సలా రెగుతున్న సౌమ్యన్నె రెపించి,
రణరంగం లొ దుసుకుపొతున్న బాణానిగా నను మార్చి,
దూరంఎంతున్న దిక్కుసుటిగ పొయి,
వాయు వెగంతొ నీ నుండి పారిపొయి,
వెను చుడకుండ వెన్ను పొటు పొడిచి,
రక్తపు వరదలొ రౌద్రం తొ తడిసి,
కారణంఐయ్యనె ఓ కన్నిటి గాధకి,
కులగొటానె ఒ కుటుంబాన్నినీ దారిని నమ్మి,
మనిషిని చంపలెదే, మనసులు కొల్లగొట్టానె,
వెను తిరిగి చుస్తే నీవక్కడ లెవాయె,
రాణిగ నువ్వు నన్ను రంపంగా మారచవు,
రాతి ముక్కైన నన్ను పైసాచిక పావుని చెసావు,
నీకిది న్యాయమా, నీకిది ధర్మమమా?
మూలనుండు దైవనిని దయ్యంగ మర్చుట,
నీకిది న్యాయమా, నీకిది ధర్మమమా?

_____________________________________________________________________


Sila aina nannu, sepaini cheyyinchi,
Sala sala regutunna soumyanne repinchi,
Ranarangam lo dusukupotunna banaaniga nanu maarchi,
Duramentunna dikkusutiga poyi,
Vaayu vegamto nee nundi paaripoyi,
Venu chudakunda vennu potu podichi,
Rakta varadalo raudram to tadisi,
Kaaranamaiyyane kanniti gaadhaki,
Kulagotane o kutumbanni nee daarini nammi,
Manishini champalede, manasulu koolagottane,
Venu tirigi chuste neevakkada levaaye,
Raaniga nuvvu nannu rampamuga maarchavu,
Raati mukkaina nannu paisaachika paavuni chesaavu,
Neekidi nyaayamaa, neekidi dharmamamaa?
Moolanundu daivanini dayyamga marchuta,
Neekidi nyaayamaa, neekidi dharmamamaa?

_______________________________________________________________________

Here goes my first attempt at Telugu poetry. Might not be that good I believe, and for those who don't understand Telugu, the poem is about a piece of stone which is made into an arrow and used in a battle by a queen. The poem expresses the arrow's sadness in its killing of someone it didn't know and laments on the fact that it was a piece of nature, a gift of the God that was transformed into the Devil by the Queen's bow. The arrow asks the Queen if it's right on her part to use an innocent element created by God to do something deadly, which potentially also destroys a family.